گل محمدی (Rosa damascena) که به نام “رز دمشق” نیز شناخته میشود، منشاء تاریخی خود را به دورانهای بسیار قدیم در آسیای غربی و مناطق اطراف دریای مدیترانه نسبت میدهند. گفته میشود که این گل در قرن ۱۱ میلادی در مناطق خاورمیانه (بهویژه سوریه و ایران) پرورش یافته و سپس به اروپا منتقل شده است. در دوران صفویه (قرن ۱۶ میلادی) ایران به قطب تولید گل محمدی و گلاب تبدیل شد و از آن زمان به بعد، این محصول یکی از مهمترین صادرات ایران در عرصه جهانی به شمار آمد. تحقیقات مولکولی و ژنتیکی نشان میدهند که گل محمدی نتیجه تلاقی گونههای مختلف رزهای وحشی در منطقه است و امروزه تنها یک گونه خاص به نام Rosa damascena در این عرصه کشت میشود.